En toen drong het tot mij door.

Geachte landgenoten,

De laatste dagen merk ik precies een paar dingen op.
Zo merk ik op dat alles ineens zo duur is. Dat mensen iets meer gereserveerd zijn,
dat ik geen nieuwe mensen leer kennen, dat ik ineens veel tijd heb, dat alles maar relatief is,
dat mensen een blanke huid hebben, dat er nog veel te doen valt, dat het prachtig weer is,
dat heel het stad hierdoor volzit, dat mensen beginnen te studeren, dat ik mij weer onder mijn zalig familie'tje bevind,
dat ik merk dat ik veel mensen precies al 7 maanden niet gezien heb, en zo zijn er wel ongelofelijk veel dingen in feite,
te gigantisch veel om allemaal onder woorden te brengen...

Ja, dingen. Zo een dingen merk ik dus. En merkte ik, tot ik ineens tot een besef kwam.
Een confronterend maar ook wel eigenlijk nog redelijk aangenamelijk besef, op bepaalde vlakken.
Dit besef luidt als volgt : het lijkt er zo een beetje op dat ik thuis ben.
Enja dus, beste mensen, ik ben terug. Terug in de westerse verwende wereld.
Terug in een rare mentaliteit die ik niet goed kan vatten. Maar ook terug thuis, wat wel mooi is, zo.

Toch doet het mij allemaal een beetje raar.

"Vertel ne keer"wordt mij dan gevraagd. Ja, vertel ne keer, er valt wel veel te vertellen lijkt mij zo.
Omdat het voor mij dus moeilijk is om zomaar even wat te vertellen over mijn avontura en el pais del inca, moet ik mij excuseren, dit zal niet zo goed lukken eigenlijk.
Maar, treur niet, ik zal sowieso mijn bloggieblog bijhouden. Vooral omdat ik het wel aangenaam vind om zo ne keer wa van mij af te schrijven, en ook om daar dan goeie commentaren over te krijgen. Zo heb ik toch wel al wat complimentjes gekregen.
Zo een dingen doen natuurlijk goed en stimuleren mij wel om verder te skraajven hier zo.

Dus, geef niet op, kijk maar af en toe eens hier, het leven verdwijnt hier zeker niet.
Ik denk zelf dat er leven zal ontstaan, blogbaby'tjes zullen er hopelijk in overvloed gemaakt worden...

Hou jullie goed, ik probeer hetzelfde te doen.

dag dag
vriendelijk groenten (liefst geserveerd met een lekker romig sausje)
van jullie Iljandgenootje