Aha, daar is het nieuwe jaar.

Dat dacht ik toen ik vanmorgen, of misschien beter vanmiddag wakker werd na een avondje, of beter gezegd nachtje uit.

En hoe.
En hoe snel is dit jaar weeral niet gegaan, de tijd vliegt, en vooral hier in Trupujipillopo. Zo begint het einde van mijn programma alsmaar dichterbij te komen, en beste mensen, geloof het of niet, ik kijk hier niet naar uit.
Want, Peperupu is voor mij als een nieuwe aangename geliefde. Ik wil er ondanks alles bijblijven.

Over 2007, het was een mooi jaar, met mooie maar ook minder mooie momenten.
Zo wens ik toch dat ik een paar dingen niet had gedaan, en één iets heel belangrijks hier in Trujillo.
Namelijk,
blijven slapen in het Hogar de Cristo na een nachtje uit. Sofia (baas van afs-Trujillo) is dit dus te weten gekomen en vond dit niet kunnen, wat als je erover nadenkt wel een beetje logisch is. Maar, zoals meerdere jonge mensen, dacht ik niet na over de mogelijke gevolgen van mijn actie's. Dikke pech, dus.

Zo heeft Sofia ervoor gezorgd dat ik geen stap meer alleen mag zetten op mijn werk.
Weg, Hogar de Cristo dus. Weg, panetones verkopen. Weg, Fredy, Cristian, Martin, Julio, Orlando, Jairo en José Luiz.
Weg, mama Sonia en haar familie.
Weg, verschil dat ik misschien kon gemaakt hebben.
Weg.

Ik heb er wel onder geleden om eerlijk te zijn, om zo ineens iets niet meer te hebben. Om iets te verliezen wat mij toch wel dierbaar begon te worden.
Vanaf nu ga ik werken in een ander vergelijkbaar weeshuis waar meer kinderen wonen,
blijkbaar iets van een tachtig.
Laten we het misschien een beetje positief bekijken, vernieuwing is altijd goed voor een mens.

Ik heb dus voor mijzelf voorgenomen om een beetje na te denken voor ik iets doe.
Voor de rest begon ik echt mooi mijn draai te vinden hier in Trujillo.
Spijtig genoeg zat er een gaatje in die draai.

Voor de rest heb ik een aangename kerstmis meegemaakt, weliswaar een beetje raar door het niet aanwezig zijn van koude, maar kvond het wel leuk. Zo werd er in mijn huis mooi gekaraoke't als dat al een werkwoord is. Spijtig genoeg was ik de enige die het lang aandurfde om het op een zingen te zetten, dit eindigde dus dat ik daar stond en dat mijn familie stond te dansen, grappig moment. Ook heb ik een mooie t-shirt gekregen.

Mijn nieuwjaar was vooral vroeg in de ochtend.
Maar kvond het wel erg de max, zo nieuwjaar vieren op het strand.
Het is eens iets anders, thuiskomen van een nieuwjaarfeest met zand in de schoenen.

En andere dingen, daar ben ik wel voor.

Het is eens iets anders, in Peru zitten, terwijl de meeste mensen die je kent in de koude zitten in een land waar een regering maar niet gevormd kan worden, eerder wordt er gesproken van een mij onbekend begrip genaamd interimregering, een begrip dat ik met mijn hoofd vol Peruaanse dingen toch moeilijk kan vatten.


Tot de volgende gringo's en consoorten der lage landen.

Ciaowiewaawie
Ilja