Relativeren.

Beste menschen,

Die moeilijke tijden van de vorige post zijn natuurlijk zo relatief als maar zijn kan,
want het zijn eigenlijk totaal geen moeilijke tijden...
Zo is het echt al lang geleden dat ik mij zo op mijn gemakske gevoeld heb.
Ik steek eigenlijk hele dagen niet zo ongelofelijk veel uit, met dat ik nog geen werk heb, maar voor even geniet ik er wel van. Af en toe ga ik eens naar Huanchaco om van het strand te genieten en om eventjes te vissen, waar ik ondertussen toch wel relatief goed in ben geworden. Ik zeg wel relatief, want de meeste vissen die ik vang, trekken eigenlijk op niet veel, zowel van textuur als van kleur als van uitdrukking op het gezicht...

Dus, lieve mensen, maak jullie geen zorgen om mij, niet dat iemand dat doet, maar je weet nooit... Ik ben hier op het gemakske aan het leven en geniet van de kleine leuke dingen in het leven, zoals hierboven gezegd, vissen, of slapen, of nog meer slapen, of lekker eten, of mijn vissen die ik gevisd heb opeten enzovoort enzo verder...

Zo is er in dit huis ook een kindje geboren, het kindje van iemand die hier beneden woont, een soort kuisvrouw eigenlijk en raad eens wat zijn tweede naam is?
Jaja, u raad het goed, Georgeke...

Neenee, zijn tweede naam is Ilja geworden, Ilja Jr.
Het is niet zijn eerste naam geworden, die is Alex, omdat ze niet wisten hoe ze juist mijn naam moesten schrijven. Toch beschouw ik het als mijn naamgenootje en zal ik ooit nog eens terugkomen na mijn verblijf hier, om uit te zoeken wat er met de kleine Ilja van destijds is gebeurd (waarschijnlijk is hij een bekende Peruaanse zanger geworden en zal hij zich niet meer in Trujillo bevinden, maar de wereld aan het veroveren zijn, zo is het duidelijk dat iemand met zo een prachtige naam alleen maar tot grootse dingen in staat kan zijn). Ilja Alex Quispe Mendoza... Ilja Mendoza & The Quispes, ik zal zeker zijn platen kopen, wees daar maar zeker van.

Dus, beste mensen, u ziet maar, wat kleine dingen kunnen doen om een mens gelukkig en tevree te maken. Zoals ik me op dit moment voel, al rondlopend op mijn sletsen, terwijl het aan de andere kant van de wereld, in een duister hol dat België noemt, hoogstwaarchijnlijk bitter koud is...

Ocharme, Belgische medemensen...

Maar, wie het laatst lacht, best lacht en mijn tijd van zwoegen, studeren en zo vlug mogelijk naar huis gaan om de koude te ontvluchten zal zeker nog komen.

Ciao
Ilja