Zo zei César Valléjo, de bekendste Peruaanse dichter het.
Waarmee hij volgens mij bedoelde dat er in het leven weinig tegenslagen zijn,
maar dat ze er wel zijn en dat ze wel eens een invloed kunnen hebben op het dagelijkse leven.
Zo loopt het veelal bij mensen, zo ook bij mij.
Ik begin het hier dus allemaal volledig gewoon te worden en gewoon een nieuw leven op te bouwen hier, en zoals het leven in België of op Frans Guyana of waar dan ook, zo zijn er hier ook tegenslagen.
Zo is één van die weinige tegenslagen hier één die toch wel een invloed heeft op mijn leven...
Maar nu genoeg rond de pot gedraaid, wie dus serieus op mijn zenuwen werkt hier, is de baas van AFS-Trujillo, Sofia(de vil).
Zij is dus iemand die al 57 jaar is en eigenlijk een beetje eenzaam is, ze heeft dus geen levenspartner of kinderen.
Daarom geloof ik dat ze zich zo inzet voor AFS om niet alleen te zijn.
Iets wat op zich wel mooi is, want nu is ze dus veel minder alleen.
Maar, omdat ze dus alleen AFS heeft, is ze er wel full-time mee bezig, en kunt ge niks doen of sofia weet er van of wilt het verhinderen.
Ze wil dus eigenlijk verhinderen dat er jongerenactiviteiten gebeuren en dat de AFS-allochtonen doen wat andere jonge mensen doen.
Voorbeeld, dit weekend was er dus dat feest waar ik jullie over vertelde, dat we een buitenfeest gingen geven op een camping...
Ik keek er sud super naar uit..
Tot ik toekwam en zag dat alle mensen die uitgenodigd waren er niet waren omdat alleen de AFS-studenten, AFS-vrijwilligers en zussen, broers daarvan mochten komen.
En dan nog niet allemaal want daarbij beslist zij nog eens welke vrijwilligers er mochten komen. Er waren dus veel mensen die normaal gezien gingen komen niet...
We waren dus met niet erg veel...
Daarnaast had zij even beslist dat alle muziek om 2uur uit moest en dat iedereen direct in zijn tent moest daarna, dat zij alle alcohol die overbleef ging meepakken,
dat we moesten opstaan om 7uur, dat we allemaal een contract moesten ondertekenen met daarin dat we akkoord zijn met al deze regels en weet ik nog wat allemaal.
En dat allemaal voor een verjaardagsfeest voor een Belgisch meisje, Hannah, terwijl zij gewoon zich wou amuseren en wou vieren dat ze 18 werd..
Dus, dank u om het verjaardagsfeest van Hannah te verprutsen, Sofia, dank u...
(al bij al heb ik mij wel geamuseerd hoor, maar tis gewoon belachelijk)
Chao Chao
Ilja
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Hej,
Zoo jammer dat het oude vrouwtje sofia zich zo graag bemoeid en dat daardoor hannah's feestje wat in het water is gevallen. Doe haar in elk geval de groeten als je ze nog eens ziet :)
Gegroet margo, vriendin van hannah!
haha margo!
oude vrouwtje is echt een foute benaming. da klinkt nog veel te lief en veel te schattig..
tis een monster!
echt waar!!
anyway ilja, ge hebt het goe geformuleerd! kheb op mijn blog ook naar uw blog verwezen zoda ze weten dat er wel meerdere mensen sofia...GGRRRRRRRRRR!
we redden ons wel!
buiten haar vind ik het leven hier prachtig..
Een reactie posten